دوران، چو نقطه، عاقبتم در میان گرفت

کاش یکروز دل از بند زمین باز کنممثل یک ابر به دنبال تو پرواز کنم گریه ابر به شوق دل کوهستان استکوه من باش که باران خود آغاز کنم باد ایام اگر از تو جدایم نکندتا ابد گریه ی خود با غم تو ساز کنم کا دوران، چو نقطه، عاقبتم در میان گرفت...